Bij jezelf blijven in een veranderende omgeving

Bij jezelf blijven in een veranderende omgeving

Ik ben gewend om hard te werken of dat nou voor ons gezin is of een trainingsgroep op werkvlak, dat maakt eigenlijk niet uit. Ik ga ervoor.

Deze houding heeft ervoor gezorgd dat ik heel efficiënt heb leren werken en in korte tijd veel werk weet te verzetten. Mensen vragen wel eens; hoe doe je dat werken en je gezin met vier kids combineren? Ik moet zeggen dat ik het ook wel een uitdaging vind, maar dat het samen met mijn man eigenlijk wel goed lukt. Het vraagt wel wat natuurlijk, maar het geeft ook heel erg veel voldoening. Toch merkte ik in het laatste half jaar dat ik me gejaagd voelde, ik niet echt voldoening haalde uit mijn werk zoals voorheen. Ik merkte dat ik een draai moest maken, van hard en efficiënt werken naar werken vanuit meer ontspanning en effectiviteit.

Ik sprak hierover met mijn oud collega Marianne Coenen, een van de grondleggers van de IVB-methodiek waarmee we in de opleiding werken. Of eigenlijk, we hadden het over de vraag van mijn kids om een hondje. Ik ben zeker voor dieren in de opvoeding van onze kids, daar leren ze in mijn ogen erg veel van. We hebben ook de ruimte in en om huis, alleen heb ik in mezelf de ruimte nog niet. En ook niet qua tijd. Ze zei: “het is belangrijk om goed te voelen wanneer jij zelf de ruimte hebt om een hond te kopen. Je voert allerlei argumenten aan waarom het goed zou zijn: goed voor de kids, zorgt ervoor dat je iedere dag een stukje gaat wandelen, etc. Maar ga jij dan met de hond wandelen, of wandelt de hond met jou mee?!”…… Ja dat was het!


Dat is precies de draai die ik moet maken of misschien al wel aan het maken ben: Dicht bij mijn gevoel blijven als het gaat om de juiste timing en de bedoeling. Namelijk dat een hond ontspanning zou moeten brengen in plaats van voelen als een opgave omdat ik het doe vanuit loyaliteit naar de kids. Het eerste zorgt voor ontspanning en effectiviteit en het tweede kost energie.

Energielekken zitten vaak in de patronen die je opbouwt en waarmee je je eigen realiteit creëert.  En in het te veel bezig zijn met activiteiten waar je geen energie meer van krijgt. Door de zorg rol die ik de afgelopen jaren met name heb gehad ben ik teveel geneigd eerst te kijken wat er nodig is voor anderen en als er dan tijd over is te doen wat ik zelf graag wil. Dat is handig als je kleine kinderen hebt, maar nu werkt het niet meer in mijn voordeel. Het kost me juist energie.

In de opleiding coachen de trainer en deelnemers elkaar in het helder krijgen van dit type patronen. Patronen die je tegenkomt in je werk en vaak ook afspeelt in je privé tijd. Door ze te leren kennen kun je bepalen of je ze wilt blijven afspelen of dat je het op een andere manier wilt vormgeven. Dit is een belangrijk onderdeel van persoonlijk leiderschap als ongoing proces. Blijf je routinematig doen wat je deed of train je jezelf om alert te blijven of de dingen die je doet en hoe je dat doet nog steeds kloppen voor je.  Ik ben me nu aan het oefenen met het zijn van een ‘luie trainer’, door veel meer vragen terug te leggen in de groep. Heel effectief ;).

Een jaar lang ontwikkelen we in een opleidingsgroep samen het antwoord op deze vraag en de kennis en vaardigheden die daarbij horen.

Kennis en vaardigheden om een traject naar werk met iemand in goede banen te leiden. Kennis van wet en regelgeving, de vaardigheid om bedrijfsbezoeken bij werkgevers te doen, om een assessment vorm te geven met een iemand die op zoek is naar werk. Kortom de opleiding biedt alle handvaten om een traject richting werk structuur te geven.

En dat is belangrijk, want goed afgestemde verwachtingen, een heldere structuur en duidelijke doelen zijn randvoorwaarden voor een duurzame match. Het zijn randvoorwaarden waarbinnen het samenspel tussen de jobcoach en zijn drie klanten, de opdrachtgever, werkzoekende en werkgever zicht kan ontvouwen tot een duurzame match. In het samenspel ontstaat de match. Dat klinkt misschien heel logisch, het in de praktijk vormgeven aan dit samenspel is soms een hele uitdaging.

Een mooie fase in de opleiding vind ik het punt waarop de jobcoaches in opleiding het creëren van de juiste randvoorwaarden in de vingers krijgen. Het is het moment waarop er meer ruimte komt om te oefenen met het samenspel. Het gaat dan niet meer met name over kennis en vaardigheden die je kunt inzetten in gesprekken, maar het komt vooral aan op de manier waarop je in staat bent in gesprek en verbinding te zijn met je klanten. Dat bepaalt of je klanten je écht vertellen wat hun wensen en motieven zijn. Of niet; of een beetje.

Een duurzame match ontstaat als doelen van de werkgever, de werkzoekende en de opdrachtgever samenvallen. Het vraagt van een jobcoach om te weten wat er speelt bij de diverse klanten, wat hun drijfveren zijn, waar ze wakker van liggen/ of juist niet. Een klant zal je deze informatie geven als hij of zij voelt dat je integer bent, je écht luistert en gericht bent op een optimale match. Het vraagt om het creëren van een open gespreksetting. Een ontspannen houding waarin je alert bent op dat wat zich in het samenspel kan ontvouwen aan potentieel. In de theorie van de opleiding noemen we dat luisteren op level 4.

Ik kom net uit een coachgesprek waarin het open samenspel er was. Ik kom er vol energie vandaan, al heb ik nog niet precies scherp waar het ‘m in zit. Ik heb bepaalde uitspraken en inzichten scherp opgeslagen en nu is het aan mij erop te vertrouwen dat het in de komende tijd duidelijk wordt wat dat betekent voor de volgende stap in het traject. Mijn ervaring is dat het vaak een puzzelstuk is in het grotere plaatje, de zoektocht die je samen doorloopt. Het zijn vaak de belangrijkste wegwijzers naar een duurzame richting of match.

Zowel de ‘harde’ als de ‘zachte’ randvoorwaarden zijn nodig voor het creëren van de duurzame match.